บางครั้งเราก็เผลอคิดว่าปัญหาของตัวเองใหญ่เสียจนเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา
บางครั้งเราก็เผลอคิดว่าปัญหาของตัวเองใหญ่เสียจนเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา งานที่พัง ความรักที่จบ ความฝันที่ไปไม่ถึง หรือคำพูดไม่กี่คำจากใครสักคน กลายเป็นภูเขาลูกมหึมาที่แบกไว้บนบ่า จนลืมไปว่าหากเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เราจะพบว่าภูเขาที่เราแบกนั้น เล็กเสียยิ่งกว่าฝุ่นละอองหนึ่งเม็ดในจักรวาลอันไร้ขอบเขต จักรวาลไม่เคยหยุดหมุนเพราะใครคนหนึ่งร้องไห้ ดวงอาทิตย์ยังขึ้นทุกเช้า ดาวฤกษ์ยังถือกำเนิดและดับสลาย กาแล็กซียังคงเคลื่อนผ่านความมืดอันยาวนานโดยไม่เคยรู้เลยว่าบนดาวเคราะห์ดวงเล็ก ๆ ที่ชื่อว่าโลก มีคนคนหนึ่งกำลังเสียใจ เมื่อมองจากระยะไกลเช่นนั้น ความผิดหวังของเราก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ของชีวิต และชีวิตก็เป็นเพียงเสี้ยววินาทีของจักรวาล ไม่ใช่เพื่อบอกว่าความเจ็บปวดของเราไม่มีความหมาย แต่เพื่อเตือนว่า วันหนึ่งมันจะผ่านไปเหมือนทุกสิ่งที่ผ่านมา ไม่มีคืนไหนยาวนานตลอดกาล ไม่มีพายุลูกไหนที่ไม่อ่อนกำลัง ไม่มีน้ำตาหยดไหนที่ไหลไม่หยุดชั่วชีวิต "This too shall pass." สิ่งนี้ก็จะผ่านไปเช่นกัน เมื่อเรายอมรับว่าเราเป็นเพียงฝุ่นผงเม็ดเล็ก ๆ ในจักรวาล ความล้มเหลวก็เล็กลง ความอับอา...
