บางครั้งเราก็เผลอคิดว่าปัญหาของตัวเองใหญ่เสียจนเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา
บางครั้งเราก็เผลอคิดว่าปัญหาของตัวเองใหญ่เสียจนเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา งานที่พัง ความรักที่จบ ความฝันที่ไปไม่ถึง หรือคำพูดไม่กี่คำจากใครสักคน กลายเป็นภูเขาลูกมหึมาที่แบกไว้บนบ่า จนลืมไปว่าหากเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เราจะพบว่าภูเขาที่เราแบกนั้น เล็กเสียยิ่งกว่าฝุ่นละอองหนึ่งเม็ดในจักรวาลอันไร้ขอบเขต
จักรวาลไม่เคยหยุดหมุนเพราะใครคนหนึ่งร้องไห้ ดวงอาทิตย์ยังขึ้นทุกเช้า ดาวฤกษ์ยังถือกำเนิดและดับสลาย กาแล็กซียังคงเคลื่อนผ่านความมืดอันยาวนานโดยไม่เคยรู้เลยว่าบนดาวเคราะห์ดวงเล็ก ๆ ที่ชื่อว่าโลก มีคนคนหนึ่งกำลังเสียใจ
เมื่อมองจากระยะไกลเช่นนั้น ความผิดหวังของเราก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ของชีวิต และชีวิตก็เป็นเพียงเสี้ยววินาทีของจักรวาล
ไม่ใช่เพื่อบอกว่าความเจ็บปวดของเราไม่มีความหมาย แต่เพื่อเตือนว่า วันหนึ่งมันจะผ่านไปเหมือนทุกสิ่งที่ผ่านมา
ไม่มีคืนไหนยาวนานตลอดกาล ไม่มีพายุลูกไหนที่ไม่อ่อนกำลัง ไม่มีน้ำตาหยดไหนที่ไหลไม่หยุดชั่วชีวิต
"This too shall pass."
สิ่งนี้ก็จะผ่านไปเช่นกัน
เมื่อเรายอมรับว่าเราเป็นเพียงฝุ่นผงเม็ดเล็ก ๆ ในจักรวาล ความล้มเหลวก็เล็กลง ความอับอายก็เล็กลง คำวิจารณ์ของผู้คนก็เล็กลง เราไม่จำเป็นต้องแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า เพราะความจริงแล้ว โลกไม่เคยขอให้เราแบกมันเลย
หลายครั้งสิ่งที่หนักที่สุด ไม่ใช่ปัญหา แต่เป็นความคิดของเราที่ทำให้ปัญหานั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
การมองโลกจากมุมที่กว้างกว่า จึงไม่ใช่การหนีปัญหา แต่เป็นการคืนสัดส่วนที่แท้จริงให้กับมัน
แต่เรื่องราวไม่ได้จบเพียงเท่านั้น
เพราะถ้าเราซูมภาพออกจนเห็นจักรวาล เราจะพบว่าเราเล็กเหลือเกิน
แต่ถ้าเราค่อย ๆ ซูมกลับเข้ามา ผ่านกาแล็กซี ผ่านระบบสุริยะ ผ่านโลก ผ่านเมือง ผ่านบ้านหลังหนึ่ง ผ่านห้องเล็ก ๆ ที่มีใครบางคนนั่งรอเราอยู่ เราจะพบความจริงอีกด้านที่งดงามไม่แพ้กัน
แม้เราจะเป็นเพียงฝุ่นผงของจักรวาล
แต่สำหรับใครบางคน เราอาจเป็นทั้งโลกของเขา
อาจมีพ่อแม่ที่ยังรอเสียงเราในทุกวัน อาจมีลูกที่มองเราเป็นฮีโร่ อาจมีคนรักที่หัวเราะได้เพราะเรายังอยู่ อาจมีเพื่อนคนหนึ่งที่ไม่เคยพูดออกมา แต่เขารู้สึกปลอดภัยทุกครั้งที่ได้คุยกับเรา
บางคนอาจไม่ต้องการเงินจากเรา ไม่ต้องการความสำเร็จของเรา ไม่ต้องการให้เราเก่งที่สุดในโลก
เขาแค่ต้องการ "เรา"
แค่เรายังมีชีวิตอยู่
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
เวลาที่เราสิ้นหวัง เรามักมองชีวิตผ่านกล้องซูมที่ขยายแต่ความทุกข์ จนลืมว่าภาพทั้งหมดกว้างกว่านั้นมาก
บางครั้งคำตอบไม่ใช่การซูมเข้าไปจนเห็นแต่บาดแผล แต่คือการซูมออก เพื่อเห็นว่าบาดแผลนั้นเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ของเรื่องราวทั้งหมด
และเมื่อใจเริ่มสงบแล้ว จึงค่อยซูมกลับเข้ามาอีกครั้ง เพื่อมองเห็นคนที่รักเรา คนที่เรารัก และเหตุผลที่ยังควรมีชีวิตอยู่
ชีวิตอาจไม่ได้ต้องการให้เราเข้มแข็งตลอดเวลา
แค่ไม่ยอมแพ้ก็พอ
ร้องไห้ได้ พักได้ ล้มได้ แต่เมื่อถึงเวลา ก็ลุกขึ้นเขียนบทต่อไปของชีวิต
เพราะตราบใดที่เรายังหายใจ เรื่องราวยังไม่จบ
หน้าถัดไปอาจเป็นหน้าที่ดีที่สุดของหนังสือเล่มนี้ก็ได้
เราอาจเป็นเพียงฝุ่นผงในจักรวาลอันกว้างใหญ่
แต่ในหัวใจของใครบางคน
เราอาจเป็นโลกทั้งใบที่ไม่มีอะไรมาแทนได้
และบางที...นั่นอาจเป็นเหตุผลที่งดงามที่สุด ที่เราควรมีชีวิตอยู่ต่อไป
"This too shall pass."
สิ่งนี้ก็จะผ่านไปเช่นกัน
เพลงประกอบ
ชื่อเพลง: โลกใบกว้างของบางคน
(Verse 1)
ลองมองดู จักรวาล อันกว้างใหญ่
เมื่อเทียบวัย ตัวเรา ช่างสั้นแสน
เป็นเพียงจุด เล็กเล็ก ในดินแดน
หากต้องแล่น ลับไป ไร้ร่องรอย
ดวงตะวัน ยังขึ้น และเคลื่อนคล้อย
ดาวล่องลอย โคจร ไม่หยุดพัก
จักรวาล ไม่ได้ มาตระหนัก
ไม่มีพัก เลื่อยลอย คล้อยจากไป
(Pre-Chorus)
เมื่อมองจาก มุมนี้ ที่กว้างใหญ่
ความเสียใจ ที่มี ไม่มากล้น
เป็นเพียงช่วง สั้นสั้น ของผู้คน
อย่ากังวล จมอยู่ กับน้ำตา
ทุกข์ที่ทับ ถมใจ ให้เหนื่อยล้า
เดี๋ยวก็พา ผ่านพ้น ในวันใหม่
ท่องเอาไว้ ให้ซึ้ง ถึงข้างใน
สิ่งนี้ไซร้ สุดท้าย ก็ผ่านเลย
(Chorus)
เราเป็นเพียง ฝุ่นผง ในลมเผย
อย่ามัวเฉย แบกโลก ให้โศกศัลย์
ความล้มเหลว แค่เสี้ยว ของคืนวัน
จงปล่อยมัน ทิ้งไป ไม่ผูกพัน
แต่หากลด สเกล ลงมานั้น
คนสำคัญ รออยู่ คู่เคียงข้าง
แม้เป็นฝุ่น ผงเล็ก ในหนทาง
แต่เป็นโลก ใบกว้าง ของบางคน
(Verse 2)
ขาดเราไป หัวใจ เขาคงหม่น
ต้องทุกข์ทน ร้องไห้ แตกสลาย
เขาไม่ได้ สูญเสีย แค่ร่างกาย
แต่โลกคล้าย พังทลาย หายไปพลัน
ใช้ความกว้าง จักรวาล ช่วยขวางกั้น
บรรเทาขวัญ คลายทุกข์ ที่โถมหา
แล้วใช้รัก รอบกาย ที่ส่งมา
เป็นคุณค่า ให้สู้ คู่ชีวี
(Pre-Chorus)
เมื่อรู้ตัว เช่นนี้ ในวันนี้
ความป่นปี้ ที่มี ไม่มากล้น
เป็นเพียงช่วง สั้นสั้น ของผู้คน
อย่ากังวล จมอยู่ กับน้ำตา
ทุกข์ที่ทับ ถมใจ ให้เหนื่อยล้า
เดี๋ยวก็พา ผ่านพ้น ในวันใหม่
ท่องเอาไว้ ให้ซึ้ง ถึงข้างใน
สิ่งนี้ไซร้ สุดท้าย ก็ผ่านเลย
(Chorus)
เราเป็นเพียง ฝุ่นผง ในลมเผย
อย่ามัวเฉย แบกโลก ให้โศกศัลย์
ความล้มเหลว แค่เสี้ยว ของคืนวัน
จงปล่อยมัน ทิ้งไป ไม่ผูกพัน
แต่หากลด สเกล ลงมานั้น
คนสำคัญ รออยู่ คู่เคียงข้าง
แม้เป็นฝุ่น ผงเล็ก ในหนทาง
แต่เป็นโลก ใบกว้าง ของบางคน
(Bridge)
พายุร้าย ที่เห็น ว่ามืดมน
อาจปิดหน ทางเดิน ให้หวั่นไหว
แต่มันมี เวลา ที่ผ่านไป
เปิดฟ้าใหม่ สดใส รับตะวัน
ชีวิตเรา มีค่า กว่าฝั่งฝัน
แม้บางวัน ติดอยู่ กับความเศร้า
เขียนเรื่องราว บทใหม่ ได้นะเรา
อย่ามัวเขลา จมปลัก พักก่อนเอย
(Chorus)
เราเป็นเพียง ฝุ่นผง ในลมเผย
อย่ามัวเฉย แบกโลก ให้โศกศัลย์
ความล้มเหลว แค่เสี้ยว ของคืนวัน
จงปล่อยมัน ทิ้งไป ไม่ผูกพัน
แต่หากลด สเกล ลงมานั้น
คนสำคัญ รออยู่ คู่เคียงข้าง
แม้เป็นฝุ่น ผงเล็ก ในหนทาง
แต่เป็นโลก ใบกว้าง ของบางคน
(Outro)
ตราบที่เรา ยังหาย ใจสู้ทน
ยังผ่านพ้น สร้างใหม่ ได้เสมอ
เรื่องเลวร้าย จะผ่านไป นะใจเธอ
จำเสมอ สิ่งนี้ จะผ่านไป
"This too shall pass... สิ่งนี้ก็จะผ่านไปเช่นกัน"
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น