จุดที่นั่งถามตัวเองว่า "เราอยากทำอะไรจริงๆ วะ"
เรานั่งอยู่กับตัวเองเงียบๆ แล้วก็รู้สึกแบบ... โอเค ชีวิตมึงไปถึงจุดนั้นแล้วนะ จุดที่เปิด browser แล้วไม่รู้จะพิมพ์อะไร จุดที่นั่งถามตัวเองว่า "เราอยากทำอะไรจริงๆ วะ" แล้วก็ได้ยินแต่เสียงลมพัด
นักจิตวิทยาเรียกภาวะนี้ว่า midlife crisis (วิกฤตกลางชีวิต) แต่คำนี้มันฟังดูน่ากลัวเกินไป เหมือนคนแก่ซื้อมอเตอร์ไซค์ Harley แล้วออกทะเลทราย ความจริงมันไม่ได้ต้องรอให้อายุถึงวัยกลางคนหรอก มันมาได้ทุกเมื่อที่ชีวิตหยุดส่งสัญญาณว่าจะไปทางไหน
เราโทรหาน้องสาว น้องบอกว่าน้ำเสียงห่อเหี่ยวมาก ซึ่งก็ถูก เพราะความรู้สึกแบบ "ต้องเริ่มใหม่ทั้งหมด" มันหนักจริงๆ ไม่ใช่ท้อถอย แต่มันเหมือนยืนอยู่หน้าหน้าต่างร้านใหม่ที่ยังไม่รู้ว่าข้างในขายอะไร แล้วก็กังวลว่าถ้าเข้าไปแล้วมันจะไม่ใช่ร้านสำหรับเรา
สิ่งที่เราลองจะทำคือเรียน และค้นหาว่าตัวเองชอบเขียนไหม ทั้ง nonfiction (งานเขียนที่เป็นเรื่องจริง เช่น บทความ บันทึก สารคดี) และ fiction (งานเขียนที่แต่งขึ้น เช่น นิยาย เรื่องสั้น) ซึ่งเรารู้สึกว่านี่ไม่ใช่การหนีจากตัวเอง แต่มันคือการค้นหาตัวเองแบบที่ต้องใช้ความกล้าพอสมควร
มีแนวคิดหนึ่งชื่อ ikigai (อิคิไก) ของญี่ปุ่น แปลคร่าวๆ ว่า "เหตุผลที่ตื่นนอนมา" มันคือจุดตัดระหว่างสี่อย่าง คือสิ่งที่รัก สิ่งที่ทำได้ดี สิ่งที่โลกต้องการ และสิ่งที่หาเลี้ยงชีพได้ ซึ่งคนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตโดยไม่เคยหาจุดตัดนั้นเลย เพราะมันง่ายกว่าที่จะแค่ทำในสิ่งที่ "โอเค" ไปเรื่อยๆ
Ursula K. Le Guin นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ระดับตำนาน เริ่มตีพิมพ์งานชิ้นแรกตอนอายุ 37 Julia Child เชฟที่ดังที่สุดในอเมริกา ออกหนังสือทำอาหารเล่มแรกตอนอายุ 49 ไม่ได้ยกมาเพื่อบอกว่า "สายไปไม่มีในโลก" แบบโปสเตอร์สร้างแรงบันดาลใจในออฟฟิศ แต่ยกมาเพราะมันเป็นหลักฐานจริงๆ ว่าการเริ่มใหม่ไม่ได้ทำให้ของเก่าที่สะสมมาหายไปไหน
ความรู้สึกห่อเหี่ยวที่น้องสาวได้ยิน มันไม่ใช่สัญญาณของความล้มเหลว มันคือสัญญาณของคนที่กำลังเอาจริงกับคำถามที่ยากที่สุดข้อหนึ่งในชีวิต นั่นคือ "เราอยู่ที่นี่เพื่ออะไร"
คำถามนั้นไม่มีคำตอบสำเร็จรูป แต่การที่เรากล้าถามมันออกมา แทนที่จะกดมันทิ้งแล้วเปิด Netflix ต่อ นี่แหละคือสิ่งที่ต่างออกไป
- ภาวะ midlife crisis ไม่ได้ผูกติดกับอายุ มันเกิดได้ทุกช่วงที่ชีวิตหยุดมีทิศทาง
- การค้นหาตัวเองซ้ำไม่ใช่การถอยหลัง แต่คือการ recalibrate (ปรับจูน) เส้นทางใหม่
- การเริ่มเรียนหรือลองสิ่งใหม่ในช่วงชีวิตที่ไม่แน่นอน คือหนึ่งในวิธีที่กล้าที่สุดที่คนเราจะทำได้
- น้ำเสียงที่ฟังดูท้อ ไม่ได้แปลว่าท้อถอย บางทีมันแค่แปลว่าเราเหนื่อยกับการแบกคำถามใหญ่ไว้คนเดียว
- การเขียน ไม่ว่าจะ fiction หรือ nonfiction ช่วยให้คนจัดระเบียบความคิดและค้นพบตัวเองได้จริงตามงานวิจัยทางจิตวิทยา

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น